نوشته های مشابه

به جای یونجه چه جایگزینی مناسب است؟

تیر ۲۹, ۱۴۰۱

چند نکته در مورد کره اسب ها

تیر ۲۶, ۱۴۰۱

تاریخچه ی ارابه رانی

تیر ۹, ۱۴۰۱

اسب هراسی چیست؟

مادیون مرجع اخبار سوارکاری – اسب هراسی چیست؟

اسب هراسی یا هیپوفوبیا ترس روانی از اسب است. اسب هراسی یا همان Equinophobia از کلمه یونانیφόβος (phóbos) به معنی “ترس” و کلمه لاتین equus به معنی “اسب” گرفته شده است. اصطلاح هیپوفوبیا نیز از واژه یونانی phóbos با پیشوند مشتق شده از واژه یونانی اسب، ἵππος (híppos) گرفته شده است.

نمونه ای از این هراس را می توان در مطالعه روانکاوی فروید درباره هانس کوچک مشاهده کرد.

علائم زیر را می توان در مواردی مشاهده کرد که فرد مبتلا به اعتدال هراسی یا به اسب فکر می کند یا از نظر جسمی نزدیک یک اسب است:

احساس وحشت
اضطراب (حتی اگر اسب دوستانه و آرام باشد)
لرزیدن
حمله ی عصبی
تپش قلب
تنگی نفس
افزایش ناگهانی ضربان
حالت تهوع
گریه کردن

مبتلایان به ترس از اسب ممکن است از سایر حیوانات سم دار مانند الاغها و قاطرها نیز بترسند.

تجربیات منفی با اسب در دوران کودکی ممکن است این فوبیا را ایجاد کند. اسب هراسی ممکن است در اثر سقوط از اسب ایجاد شود. در بسیاری از موارد ، مردم شروع به اجتناب از اسب می کنند و این به تدریج از یک ترس کوچک به یک ترس و وحشت کامل تبدیل می شود.

فوبیا همچنین می تواند ناشی از ترس ساده از خود حیوان باشد. اندازه و وزن اسب و دندانهای بزرگ ممکن است برخی از افراد، به ویژه کودکان را بترساند. نمایش تصاویر منفی از اسب ها و نریان ها ممکن است بر ترس فرد بیفزاید.

گزینه های درمانی بسیاری برای مبتلایان به این بیماری در دسترس است. درمان رفتار شناختی یکی از انواع روش های درمانی برای افرادی است که از فوبیای خاصی رنج می برند. این درمان بر ترس و دلیل وجود آن تمرکز دارد و سعی بر تغییر و به چالش کشیدن روندهای فکری ناشی از ترس فرد است. یکی دیگر از گزینه های درمان حساسیت زدایی سیستماتیک است که بر عادت دادن تدریجی بیماران با فوبیای آنها تمرکز دارد. اولین قدم در این فرآیند ممکن است شامل فکر کردن در مورد اسب ها باشد و سپس دیدن تصاویر اسب ها . هنگامی که بیمار با تصاویر ارتباط مفیدی برقرار کرد، ممکن است ملاقات با یک اسب، لمس یک اسب و در نهایت سوار شدن بر یک اسب را انجام دهد. در موارد شدید، ممکن است لازم باشد از دارو استفاده کند، حتی اگر اثرات آن کوتاه مدت باشد. قانع کردن بیمار که اسب تهدیدی طبیعی برای انسان نیست و حتی انسان نیز شکارچی اسب بوده است می تواند به شما کمک کند. در دوره پارینه سنگی، اسبهای وحشی منبع مهمی از غذا برای انسانها را تشکیل می دادند. در بسیاری از مناطق اروپا، با وجود ممنوعیت گوشت اسب در سال 732 ، مصرف گوشت اسب در تمام قرون وسطی تا زمان مدرن ادامه دارد.