نژادهای اسب در ایران

نوشته های مشابه

به جای یونجه چه جایگزینی مناسب است؟

تیر ۲۹, ۱۴۰۱

چند نکته در مورد کره اسب ها

تیر ۲۶, ۱۴۰۱

تاریخچه ی ارابه رانی

تیر ۹, ۱۴۰۱

نژادهای اسب در ایران

اسب ها را می توان در دو بخش اسب های نژادهای ایرانی و غیر ایرانی مورد بررسی قرار داد . لازم به ذکر است ، به دلیل آمیختگی های بی برنامه و  پراکنده ی افراد گوناگون طی سال های متمادی ، آمیختگی نژادهای ایرانی و غیر ایرانی و دوخون ها نیز برای خود ، جایی پیدا کرده اند . بنابراین ، برای شناسایی دوخون های به دست آمده و جدا ساختن آن ها از نژاد  اصیل ( بومی ) ، باید به نژاد های وارد شده ی ( خارجی ) نیز توجه شود . در قاره ی آسیا که مهد پرورش اسب در جهان است ، دو نژاد بزرگ اسب شناسایی شده ، که شامل نژاد آرین و مغول است . نژاد آرین شامل دو گونه ی اسب اصیل ( عرب ) و اسب های بختیاری ، قشقایی و دره شوی است . نژاد مغول نیز شامل دو گونه ی اسب ترکمن و اسب کرد است .

 

 

 

 

 

 

به گواه تاریخ ، پدر تمام اسب های اصیل و خوب امروز ، اسب اصیل ایرانی است . به جرات می توان گفت ، خون اسب ایرانی در رگ تمام اسب های جهان جاری است . نژادهای شناخته شده  به عنوان نژادهای اصیل ایرانی ، عبارتند از ترکمن ، کرد ، عرب و اسبچه ی خزر .

گذشتهٔ این نژاد هنوز به درستی شناخته نشده‌است، ولی بی تردید این نژاد بسیار قدیمی است و از خاورمیانه و نواحی دشتی و کوهستانی یا نیمه کوهستانی این منطقه ریشه گرفته‌است. طی تلاش ایرانیان از قبل از هخامنشیان در پرورش و اصلاح این نژاد، اسب‌های اصیلی به وجود آمدند که به خاطر چابکی و مقاومتشان مایه حیرت شدند اما بیشترین فعالیت‌های اصلاح این نژاد در زمان اشکانیان که ساکن شمال شرق ایران بودند انجام شد و اشکانیان که سوارکارانی ماهر بودند پس از در دست گرفتن حکومت در ایران در۲۵۰ ق. م اسب پارسی را به اسب ترکمن ترجیح داده و به مرور زمان رو یه اصلاح و پرورش این نژاد و مقاوم کردن آن آوردند. نژاد اسب‌های اصیل انگلیسی از آمیزش اسب‌های پارس و اسب‌های محلی (انگلیسی) ریشه می‌گیرد. خون این نژاد امروزه تقریباً در رگ‌های همهٔ نژادهای سبک وزن جاری ا ست.

برگرفته از کتاب دکتر محمد راسخ افشار