سیستم پرورش اسب و جمعیت تک سمیان( بخش اول )

نوشته های مشابه

به جای یونجه چه جایگزینی مناسب است؟

تیر ۲۹, ۱۴۰۱

چند نکته در مورد کره اسب ها

تیر ۲۶, ۱۴۰۱

تاریخچه ی ارابه رانی

تیر ۹, ۱۴۰۱

سیستم پرورش اسب و جمعیت تک سمیان( بخش اول )

در مطالعات جامعه شناسی و دامپروری و اقتصاد کشاورزی سیستم های متعددی به منظور توسعه و پرورش و تولید اسب در راستای سیر تاریخ ایران تاکنون مشاهده می گردد . که ذیلا به طور فشرده بیان می شود .

۱ – سیستم پرورش اسب عشایری

از دیرباز تا به امروز عشایر متعدد ایرانی به روش کوچروی همراه با دام هایی چون گوسفند و بز ، اسب و سایر تک سمیان را پرورش داده و می دهند . به دلایل مختلف مخصوصا فرهنگی و اجتماعی عشایر در پرورش و حفاظت نژادی انواع دام های خود به ویژه اسب بسیار مقید و عمل گرا هستند . در طول تاریخ تا عصر حاضر عمده ترین سیستم حفاظت نژادی و به گزینی در پرورش اسب خالص توسط عشایر عزیز اجرا گردیده است .

اغلب نام های نژاد های متعدد اسب از اسامی اقوام و ایلات ایرانی منشا گرفته است مانند اسب های ترکمن ، عرب ، قشقایی ، بختیاری ، سنجابی و افشاری و غیره .

 

 

 

 

 

 

در این سیستم جهت نگهداری اسب از هیچگونه ساخت و ساز ویژه و اصطبل سازی استفاده نمی گردد . در تمامی فصول سال اسب به روش باز Extensive در مراتع و چراگا ه های ییلاقی ، قشقایی و میان بند نگهداری می شود . میزان استفاده از انواع خوراک دام دستی در این روش حداقل بوده و جهت انجام امور جاری اعضای خانواده به یکدیگر کمک می نمایند . در گذشته های نه چندان دور حتی تا دوره های معاصر (چندین دهه ی قبل ) در اغلب عشایر ایلخی های بسیار خالصی از اسب های ایرانی وجود داشته و در اغلب مناطق جغرافیایی و ایلی کشور به نژاد گران اسب عشایری معروفیت و شهرت خاصی داشته اند .

استفاده از نریان ممتاز در مدیریت تولیدمثل مادیان بسیار مهم بوده و طبق قوانین خاصی کشش ها انجام می گرفته است .

در ایام و مراسم خاص و جشن های ملی و مذهبی و عروسی ها مسابقات محلی با حضور علاقه مندان انجام و با اعمال مدیریت بومی به انتخاب و به گزینی اسب ها اقدام می نمودند .

ادامه دارد ….

برگرفته از کتاب دکتر محمد راسخ افشار