بخیه کردن زخم اسب

نوشته های مشابه

به جای یونجه چه جایگزینی مناسب است؟

تیر ۲۹, ۱۴۰۱

چند نکته در مورد کره اسب ها

تیر ۲۶, ۱۴۰۱

تاریخچه ی ارابه رانی

تیر ۹, ۱۴۰۱

 بخیه کردن زخم اسب

 

در بخیه زدن زخم،نکات مهم کنترل عفونت و آلودگی ،به حداقل رساندن از دست رفتن پوست و اعمال حداقل فشار بر خط بخیه هستند.روش ایده آل برخورد با یک زخم ،بخیه آن است.زخم هایی که قابلیت بخیه شدن را دارند،شامل زخم های سر و بخش های بالایی بدن،زخم های آویخته پوستی با خون رسانی کافی و زخم های نواحی انتهایی بدن هستند که به تازگی رخ داده اند و حداقل آلودگی را دارند.زخم هایی که در آنها پوست زیادی از بین رفته یا آلودگی و عفونت شدید است،نباید بخیه شوند.اینگونه زخم ها به روش های بخیه تاخیری یا ترمیم ثانویه درمان می شوند.

 

بخیه کردن یا برخورد نوع اول با زخم،پس از جراحی یا پس از جراحتی که زمان زیادی از آن نگذشته باشد،انجام می شود.ایده آل است که زخم در طول دوره طلایی خود بخیه شود.دوره طلایی به مدت زمان مورد نیاز باکتری ها برای انکه بتوانند در بافت زخمی تکثیر پیدا کنند و تعداد خود را به سطح عفونی برسانند، اطلاق می شود.از دیدگاه نظری این زمان 6 ساعت است،اما در واقعیت شاید این زمان در زخم های تمیز طولانی تر و در زخم های آلوده به میزان قابل توجهی کوتاهتر باشد.بهترین کاربرد بخیه،در مورد زخم های تازه با حداقل آلودگی و خون رسانی مناسب،بدون درگیری بافت های حیاتی است.

 

بخیه کردن با تاخیر زخم،5-3 روز پس از جراحت،زمانی که خطر عفونت با مرحل التهابی و پاکسازی ترمیم کنترل شده،اما هنوز بافت جوانه گوشتی شکل نگرفته ،انجام می شوداین روش برای زخم های آلوده ،زخم های له شده،زخم های همراه با تورم و زخم هایی که همراه درگیری ساختارهای سینوویال هستند،مناسب است.همچنین در زخم های نواحی انتهایی اندام حرکتی که مشکل آلودگی وجود دارد،به کار می رود.

 

بخیه کردن ثانویه با تاخیر پس از گذشت بیش از 5 روز از بروز جراحت،هنگامی که بافت جوانه گوشتی شروع به تشکیل کرده است،انجام می شود.بخیه کردن ثانویه تاخیری نیز مانند بخیه کردن اولیه تاخیری پس از چندین روز مراقبت و درمان،برای زخم های آلوده با خون رسانی کافی به کار می رود.هنگام بخیه کردن،،به منظور به هم رساندن لبه های پوست بافت،بافت جوانه گوشتی برداشته می شود.این عمل شاید موجب ایجاد فضای مرده قابل توجه یا تراوش خون و سرم شود.برای به حداقل رساندن تجمع سرم در زخم شاید کار گذاشتن زهکش ضرورت داشته باشد.التیام ثانویه شامل فیبروپلازی است که با پدیده های جمع شدگی و تولید بافت پوششی ادامه پیدا می کند.کاربرد ترمیم ثانویه در عفونت یا آلودگی شدید ،از دست رفتن مقدار زیادی از پوست،کشش زیاد پوست که مانع بخیه کردن شود و حرکت های غیرقابل اجتناب مانند آنچه در مناطق سینه ای و سرینی رخ می دهد،می باشد.ترمیم ثانویه زخم هایی که روی سطح مفصلی نباشند،زخم هایی با خون رسانی کافی در بافت نرم زیرین و زخم های با پوست آزاد کافی که اجازه جمع شدگی را به زخم بدهند،مناسب است.

برگرفته از کتاب دیوید.ا.ویلسون، جان کرامر، جورج.ام.کنستانتینسکو، کیت.ار.برانسون