اهلی شدن اسب توسط آریاییان و محل آن(بخش دوم)

نوشته های مشابه

به جای یونجه چه جایگزینی مناسب است؟

تیر ۲۹, ۱۴۰۱

چند نکته در مورد کره اسب ها

تیر ۲۶, ۱۴۰۱

تاریخچه ی ارابه رانی

تیر ۹, ۱۴۰۱

اهلی شدن اسب توسط آریاییان و محل آن(بخش دوم)

چنانکه گفته شد، در بین النهرین یعنی مهد تمدن ، مدت ها از اسب خبری نبود. در قوانین حمورابی از گاو و خر و گوسفند و خوک بحث شده، نام دامپزشک آمده ولی از اسب یاد نشده است. اقوام سومری از اسب اطلاعی داشته، آن را خر کوهی یا خر شرقی می نامیدند که برای آن ها وحشی بود. به نظر می رسد که حدودا اواخر هزاره ی سوم و اوایل هزاره ی دوم ق م اسب به بابل و سایر قسمت های بین النهرین رسید ، و آنان همان کاری که از خر می گرفتند یعنی کشیدن گردونه را از اسب هم گرفتند و آن را خر کوهی نامیدند. نام خر کوهی گویای آن است که این حیوان از کوهستانی که امروزه آن را پشتکوه نیز می نامند و نزد یونانیان زاگرس نامیده می شد به دشت های عراق وارد شده است. به هرحال چنانکه گفته شد اقوام کاسی که خود خویشاوندی با آراییان داشتند بسیاری از سنت ها از جمله نام ایزد خورشید (سوریا) ، ایزد بوران (بوریا) و پرورش اسب را از آراییان اخذ کرده و به هلال حاصلخیز بین النهرین آوردند.

در اوایل قرن بیستم یکی از کاشفین فرانسوی موسوم به مکنم در مشرق شهر<اور> و نینوا چند قطعه سکه و مهرهای طلا را کشف کرد که حدودا مربوط به اواخر هزاره ی سوم یا اوایل هزاره ی دوم  ق م است.در یکی از مهرها که به مهر شماره ی ۱۰۵ معروف است. تقریبا بیست سر اسب با تمام مشخصات نژادی کشیده شده که از وضعیت آن ها می توان حدس زد،  متعلق به نوعی ایلخی و پرورش اسب بوده و خود یک شجرنامه ی اسب است.

سرکردگان هندوایرانی و رزمندگان ایرانی که حال سواران چیره دستی بودند با گردونه های اسبی خود به پهنه ی کارزار جهان آمدند. با ایجاد گردونه ی اسبی یا گردونه ی جنگی اختراع دیگری انجام شد و آن پیدایش چرخ است که از بزرگترین اختراعات آدمی است.

و در ادامه…

برگرفته از کتاب دکتر محمد راسخ افشار