اخبار سوارکاری مادیون مرجع اخبار سوارکاری اخبار سوارکاری مادیون مرجع اخبار سوارکاری
نوشته های مشابه
تفاوت بین سواری به سبک انگلیسی و غربی
تفاوت بین سواری به سبک انگلیسی و غربی
انواع متفاوتی از سواری اسب وجود دارد اما در آمریکای شمالی و بسیاری از مناطق , نوع انگلیسی و غربی آن رایج است. اگر شما بتازگی آموزش سوارکاری را شروع کرده اید ممکن است راجب به تفاوت بین نوع انگلیسی و غربی کنجکاو باشید. در واقع شکل پایه هر دو نوع بسیار شبیه است و یادگیری هیچکدام مشکلتر از دیگری نیست, چون حرفه ای شدن در هر کدام نیاز به تمرین, تعهد و گذاشتن زمان دارد.
در هر حال ما در اینجا تفاوتهای اولیه در هر دو روش را توضیح میدهیم تا قبل از انتخاب هر یک, آنها را با هم مقایسه کنید.
تجهیزات
استایل سواری غربی بر حسب نیاز کابوی هایی که گاوچرانی می کردند بوجود آمده است. زین غربی برای توزیع وزن بهتر بر پشت اسب ساخته شده و سوار می تواند تعادل خودش را در هنگام طناب انداختن برای گاوها بهتر حفظ کند. صندلی زین در استایل غربی برای ساعتها سواری در زمین های نا هموار راحت تر است. و البته مجهز به مکانی برای بستن طناب است. امروزه زین های متفاوتی ساخته می شود که برای ورزشها ی گوناگون مثل مسابقات سرعت, سوارکاری, طناب اندازی و دیگر ورزشها استفاده می شود.
استایل انگلیسی سواری بسیاری از سنت ها و تجهیزات خود را از سبک نظامی اروپایی گرفته است. زین سبک تر و کوچکتر است. همانند سبک غربی تغییراتی برای کارهای گوناگون در آن ایجاد شده است.
یک نو آموز ممکن است در آغاز کار یک زین همه کاره بخواهد. تمام زینهای سبک انگلیسی برای اجتناب از دخالت در حرکات اسب طراحی شده اند تا بتوانند یک صندلی امن برای سوار کار تهیه کنند.
نوع اسب
اسبهای سبک غربی باید جمع و جور و مناسب یرای سفرهای مداوم در طول روز و سرعت مناسب برای تعقیب گاوهای فراری باشند.
اسبهای سبک انگلیسی باید بلندتر باشند و خیلی از آنها پاهای کشیده ای دارند که به توانایی سفر کردن طولانی مدت و پریدن آنها از روی موانع آنها کمک می کند.
هر چند بعضی از این مخلوقات ممکن است استعدادهای سورپرایز کننده ای داشته باشند , مثلا یک اسب کوتاه کوارتر می تواند شما را در زمینه درساژ شگفت زده کند در حالی که یک تروبرد شمارا نا امید می کند. همیشه موارد استثنا در تمام قوانین وجود دارد.
گام برداشتن(قدم زدن)
کیفیت راه رفتن اسب در دو سبک غربی و انگلیسی توسط سوار و بصورت متفاوت معرفی شده است. در سبک انگلیسی توقع میرود که اسبها مسیرها ی طولانی را با سرعتهای متغیر و ریتم متفاوت طی کند در حالی که در اسبهای سبک غربی معمولا سفرهای کمتر با نرمی و مداومت بیشتر را توقع داریم.
راه رفتن: در هر دو سبک بسیار شبیه است.
یورتمه یا جاگینگ: یک یورتمه بسیار نرمتر , ریلکستر و کمی سریعتر از راه رفتن عادی است. یورتمه برای دنبال کردن یک گله گاو مناسب است. سوارکار در حالت یورتمه می نشیند و عجله نمی کند. در سواری به سبک انگلیسی , یورتمه حالت اصلی است مگر اینکه یورتمه نشسته نیاز به نمایش داشته باشد(در شو ها). این تفاوت اصلی بین این دو سبک است.
چهارنعل یا تاخت: تاخت در سبک غربی آرامتر است. در سبک انگلیسی سوارکاران چهارنعل را طولانی تر , قو یتر و بسیار متنوع با سرعتهای گوناگون که بسته به نوع سبک است , می آموزند.
آراستن یا آرایش
مهمترین نشانه سبک غربی , پوشیدن کلاه سنتی وسترن است. البته یک جین و تیشرت راحت همراه با بوتهای معروف وسترن این استایل را کامل خواهد کرد.
سوارکاران سبک انگلیسی کلاه شکار سنتی یا کلاه سوارکاری می پوشند .یک ژاکت جذب ,بلوز, شلوار جذب سوارکاری و بوتهای جذب یا بلند از عادتهای سوارکاران این سبک است.
نکته مهمی که شما باید بدانید
سواران سبک غربی می آموزند چگونه از لگام گردن استفاده کنند. سواران سبک انگلیسی با لگام در هر دستی و حالت یورتمه سواری می کنند. نکته های زیادی برای یاد گیری در هر سبکی وجود دارد که اگر مایل به یادگیری هر کدام از این سبک ها هستید از مربی خود خواهید آموخت.
