مصاحبه با جناب آقای علی رحمتی
کمی از خودتان بگویید ( سن – سابقه فعالیت – زمان ورود به این رشته – دوره های سپری شده )
من 38 سالمه. از 14 سالگی وارد سوارکاری شدم اولین مربی ام آقای علی پور بود. استارت حرفه ای گرم از سن 22 سالگی خدمت آقای جمشیدخانی بودم و حدود 10 سال شاگرد ایشون بودم. در حال حاضر همه دوره های آموزشی رو با مربی تیم ملی سپری می کنم. سابقه مربیگری در باشگاههایی از قبیل کلاک، رخش سوار، ایران زمین، جم، آریاسب، ایران زمین و در حال حاضر بام را دارم.
مشوق شما و عاملی که باعث شد به این رشته گرایش پیدا کنید چه بود؟
من اصلا مشوق نداشتم. علاقه ذاتی من باعث شد که به این رشته گرایش پیدا کنم. من از دوران کودکی به اسب خیلی علاقه داشتم. حتی در نقاشی هام فقط اسب می کشیدم. از باشگاه کلاک شروع کردم .چون مسافتش برام نزدیک بود و می تونستم راحت تر رفت و آمد کنم . تمام پول تو جیبی ام رو صرف ثبت نام در باشگاه میکردم، زمانی که مدت حضورم در باشگاه از یک روز فراتر رفت و روزهای بیشتری صرف تمرین میکردم دیگه پول تو جیبی کفاف نمی داد و به همین دلیل روزهای جمعه رو در باشگاه کار میکردم. بعد از اینکه به اندازه کافی تجربه کسب کردم به مربی در آموزش شاگردها کمک میکردم و این روال باعث شد که بتدریج مربی شدم.
بهترین و بدترین روز ورزشی و زندگی شما چه بوده است؟
بهترین روز ورزشی من قهرمانی در مسابقات sci امسال بود.
بدترین اتفاق ورزشی من مربوط میشه به چند روز اخیر در مسابقات ترکمنستان که با اسب زمین خوردم. اما خب شاید این قسمت بود چون باعث شد داوود پوررضایی بالا بیاد .اگه اون اتفاق نمی افتاد داوود حذف می شد و من و شراگیم بالا میومدیم و با توجه به اسب هایی که من و شراگیم داشتیم شاید مدال نمی آوردیم. خدا رو شکر داوود هم خیلی خوب پرید و تونست بره روی سکو.
احساس خود را نسبت به اسب در یک جمله بیان کنید.
نمیتونیم اسب رو با مقیاسی مثل پول بسنجیم. من به شخصه بیشتر درآمدم رو صرف اسبهام میکنم چون این علاقع به حدی بالاست که همیشه بهترین امکانات و شرایط رو براشون فراهم میکنم. البته تمام کسانی که عاشق اسب هستن این کار رو میکنن.
کمی از سختی ها و ناهمواریهای مسیری را که برای رسیدن به این جایگاه طی نموده اید را بیان بفرمایید؟
خب ما زندگیمون رو صرف اسبهامون میکنیم و زمان و انرژی ای که صرف میکنیم برای این کار نسبت به رشته های دیگه خیلی بالاست و حتی روزهای تعطیل و زمان تفریحمون رو هم وقف تمرین و بودن در کنار اسبهامون میکنیم. من به شخصه بیش از 10 ساله که مسافرت تفریحی نرفتم. سختی ها و اتفاقات زیادی هم توی مسیر کاریمون هست .مثلأ مورد پیش اومده که اسب ناگهان مرده و ضرر سنگینی روی دستمون گذاشته. اما چون عاشق کارمون هستیم به هیچ وجه نمیتونیم ازش دل بکنیم.

آیا این رشته را بعنوان شغل ثابت برگزیدید؟
بله تنها شغل من تابحال همین بوده چون وقتی نمیمونه که به فعالیتهای دیگه برسم.
چه مشکلات، کمبودها، ایرادها و نیازهایی در این رشته وجود دارد؟
بزرگترین مشکلی که در حال حاضر داریم مربوط به قرنطینه است. توی همین مسابقات ترکمنستان رقیبای ما مثل عربستان و قطر و سوریه اسبهاشون تا هفته قبلش توی مسابقات بودن و 3 روز قبل از برگزاری مسابقات با یه مسافرت هوایی چند ساعته وارد ترکمنستان شدن، اما اسبهای ما یک ماه توی باشگاه ابرش و یک ماه توی ترکمنستان قرنطینه بودن. خب این یه عامل ضمن اینکه در نظر داشته باشین اگر بخواین ارزش اسبها رو مقایسه کنیم اسب نفر دوم که از عربستان شرکت کرده بود ارزش همون یه اسب چندین برابر کل 4 اسبی بود که ما باهاش پریدیم.
از آنجایی که این رشته ورزشی پرهزینه هست و کسانی هستند که علیرغم علاقه و استعداد استطاعت مالی برای ورود به این رشته را ندارند. نظر شما در این مورد چیست و چه باید کرد؟
خب اگر بخواین این رشته رو بصورت حرفه ای دنبال کنین ورزش پر هزینه ایه. اما خب همه سوارکارای تاپ ایران از امکانات صفر شروع کردن و خاک این رشته رو خوردن و کار کردن توی این زمینه تا تونستن موفق شن. الان هم بچه هایی که استطاعت مالی بالایی ندارن ولی با استعدادن رو ماها سعی میکنیم کمک کنیم تا بتونن این رشته رو ادامه بدن.
اگر رشته پرش را دنبال نمیکردید به سراغ چه رشته دیگری میرفتید؟
شاید چون من اولین تصاویری که از سوارکاری دیدم مربوط به رشته پرش بود ناخودآگاه ملکه ذهنم شد و به این سمت هدایت شدم و اگر رشته دیگه ای مثل درساژ یا کورس رو بیشتر میدیدم شاید به اون سمت کشیده میشدم.
در پرش در سطح حرفه ای به نظر شما چند درصد اسب و چند درصد سوارکار نقش دارد؟
بیش از 50 درصد از سهم موفقیت مربوط به اسب هست. بنظرم اول اسب مهمه بعد سوار و درصدی هم مربوط به شانس میباشد.
در پایان چه توصیه ای برای علاقمندان به این رشته دارید؟
ما اشتباههای زیادی کردیم چون مکتب سوارکاری درستی نداشتیم. خیلی از سوارها هستن که دارن بدون مربی کار میکنن. بنظرم اول از همه باید مربی خوب انتخاب کنن و سپس هدفشون رو مشخص کنن چون وقتی هدفت رو مشخص میکنی باعث میشه با تمرکز بیشتری جلو بری و موفق بشی.
برای دیدن صفحه شخصی علی رحمتی روی دکمه زیر کلیک کنید
اخبار سوارکاری مادیون مرجع اخبار سوارکاری اخبار سوارکاری مادیون مرجع اخبار سوارکاری
یک نظر
تعقيب: مصاحبه با سلطان سوارکاری ایران - اخبار سوارکاری مادیون مرجع اخبار سوارکاری