نوشته های مشابه

به جای یونجه چه جایگزینی مناسب است؟

تیر ۲۹, ۱۴۰۱

چند نکته در مورد کره اسب ها

تیر ۲۶, ۱۴۰۱

تاریخچه ی ارابه رانی

تیر ۹, ۱۴۰۱

معرفی 15 نژاد از اسب های فرانسوی – قسمت دوم

مادیون مرجع اخبار سوارکاری – معرفی 15 نژاد از اسب های فرانسوی – قسمت دوم

در مطلب قبل هفت نژاد فرانسوی معرفی شد. اکنون به ادامه ی معرفی این 15 نژاد می پردازیم:

8 – Poitevin

این اسب در اصل در منطقه ی پوتو پرورش یافته است. این نژادی است که دیرتر از اسب های معمولی بالغ می شود، که همین موضوع به آن کمک می کند استخوان های محکم و خلق و خوی بسیار خوبی داشته باشد. امروزه اصولاً از آنها برای و سوارکاری استفاده می شود، اما رفتار آنها همچنین آنها را به کاندیدای خوبی برای مقاصد درمانی تبدیل می کند.
در اواسط قرن 20، تولید مثل برای Poitevin متمرکز بر تولید مواد غذایی بود، تا اینکه فقط حدود 300 نوع از این اسب در دهه 1990 باقی مانده بود. بنابراین برنامه های حفاظتی شروع به انجام گرفت، اما هنوز تعداد کمی از این نژاد وجود دارد.

9 – آردنایس

این نژاد یکی از قدیمی ترین نژادهای اسب های درشکه است و دارای سابقه ای است که به روم باستان می رسد، هرچند نژادی است که در منطقه فرانسه رشد یافته است. ویژگی های این اسب ها بدن بسیار عضلانی ، موهای زیاد در اطراف سم و ظاهری درشت هیکل است.
برخلاف بسیاری از اسب های درشکه، این نژاد قد بلندی دارد. قد اکثر نریان ها تقریباً 16hh می باشد.

10 – AQPS

این نژاد به “نژاد غیر اصیل” شناخته می شود. AQPS مخفف اصطلاح “Autre Que Pur-Sang” است. این اصطلاحی است که در محافل اسب فرانسه برای توصیف هر نژاد اسبی استفاده می شود که از نژاد اسب فرانسوی، تروتر فرانسوی یا نژاد اصیل نباشد.

11 – Auvergne

این نژاد که از مرکز فرانسه نشات می گیرد و در طول قرن ها چندین بار از نژاد های مختلف عبور کرده است. در اصل این یک اسب کوچک جثه بود که اغلب برای سواره نظام و جنگ استفاده می شد، اما این نوع ناپدید شده است.

اسبهای بزرگتر در این نژاد برای کمک به حمل و نقل پرورش داده شدند. در دهه 1970، به دلیل مکانیزه شدن و تمایل به تولید گوشت اسب این نژاد تقریباً منقرض شد.
از سال 1994، انجمنی برای نجات این نژاد تشکیل شده است. امروزه حدود 200 اسب شناخته شده از این نژاد وجو دارد و بیشتر آنها هنوز در منطقه اوگرن هستند.

12 – هنسون

این یک نژاد اسب مدرن فرانسوی است که با ایده ترویج گردشگری در کشور فرانسه رشد یافته است. این نژاد از سال 2005 به عنوان یک نژاد رسمی شناخته شده است.
بیشتر اسبهای این نژاد برای سوارکاری در فضای باز یا سایر موارد تفریحی استفاده می شوند.

13 – مرنس

این یک نژاد اسب روستایی است که از کوه های پیرنه و آریژوآ پرورش یافته است. بر اساس این که اسب در کوهستان زندگی می کند یا در دشت، دو نوع ساختار بدنی وجود دارد. اسب های کوهستانی کوچکتر و سبک تر هستند، در حالی که اسب های ورزشی تنومند و عضلانی هستند. امروزه در درجه اول از آن به عنوان اسب تحت زین استفاده می شود، اگرچه برای کالسکه در فرانسه نیز بسیار رایج است.
امروزه این نژاد نادر است و در دهه 1970 تنها تعداد 40 اسب از آن ها وجود داشت. به نظر می رسد تلاش های حفاظتی برای نجات نژاد در حال انجام است.

14 – نیورنایس

این اسب سنگین وزن درشکه که از مرکز فرانسه رشد یافته اکنون در معرض انقراض است. این نژاد برای اولین بار در اواخر قرن نوزدهم شناخته شد و در درجه اول برای کارهای کشاورزی مورد استفاده قرار گرفت. از سال 1966، با نژاد Percheron ادغام شد. بیش از 30 سال، تلاش برای نگهداری از این نژاد انجام شده است، اما دیگر رسماً به عنوان یک نژاد در فرانسه شناخته نمی شود.

15 – Trait du Nord

اسب های نر در این نژاد می توانند به راحتی بیش از 2200 پوند وزن داشته باشند. قدرت کشش آنها بسیار زیاد است و به عنوان یک نژاد مطمئن هستند. نوع فرعی کمی کوچک تر نیز وجود دارد که به رسمیت شناخته می شود، که برای کارهای سریع تر مورد استفاده قرار می گیرد.
این نژاد همچنین در طول سالها چندین بار نام خود را تغییر داده است. در یک زمان تصور می شد Trait du Nord و Ardennes از یک نژاد هستند. در سال 1913 بود که این نام برای این نژاد مورد استفاده قرار گرفت.
این نژاد اسب فرانسوی از بسیاری جهات به تعریف دنیای اسب کمک کرده است ، چه برای بهبود نژادهای دیگر و چه اقداماتی برای نجات آنها. این اسب ها دارای شخصیت منحصر به فرد، جذابیت فوق العاده و قدرت چشمگیری هستند. اگرچه برخی از آنها در معرض خطر انقراض قرار دارند ، اما بسیاری از آنها بازگشت خود را آغاز کرده اند. در قرن آینده، ممکن است شاهد درخشش مجدد این نژاد فرانسوی در سراسر جهان باشیم.