اخبار سوارکاری مادیون مرجع اخبار سوارکاری اخبار سوارکاری مادیون مرجع اخبار سوارکاری
نوشته های مشابه
معرفی نژادهای مشهور اسب ایرانی در جهان
مادیون مرجع اخبار سوارکاری – معرفی نژادهای مشهور اسب ایرانی در جهان
ایران یک امپراتوری باستانی بود که بر بخش بزرگی از منطقه ای که اکنون خاورمیانه می دانیم ، تسلط داشت. در دوران اوج خود، به پرورش اسب های شگفت انگیز که زیبا، ورزشکار و با استقامت بودند شناخته می شدند. بسیاری از این نژادها به مرور زمان منقرض شدند. مواردی که هنوز وجود دارند، گواه مهارت ایرانیان در اسب سواری است.
1. اسب اصیل
اسب های اصیل را از خالص ترین خون اسب های ایرانی باستان می دانند. اگرچه امروزه تعداد بسیار کمی از آنها باقی مانده است، اما بسیار ارزشمند هستند. در اصل، پرورش اسب اصیل در گذشته رواج داشت زیرا تصور می شد که آنها ثروت معنوی و مادی را برای صاحبان خود به ارمغان می آورند. بنابراین، نسل خونی آنها در داخل قبایل و خانواده ها محافظت و پرورش یافت. در برخی از قبایل، تلاقی این نژاد با سایر نژادهای اسب ممنوع بود.
2. اسب بختیاری
اسب بختیاری گونه ای از اسب ایرانی فلات بومی ایران است. آنها در میراث و ساختار اسب های ایرانی باستان مشترک هستند. اسب بختیاری نام خود را از ایل بختیاری گرفته است که غالباً آنها را پرورش می دادند. آنها بیشتر برای سوارکاری و مسابقه استفاده می شوند زیرا جسور و با روحیه هستند و برای استقامت زیاد و سرعت بالا ساخته شده اند.
امروزه آنها بلندتر و لاغرتر از همتایان باستانی خود هستند، اما هنوز هم توسط ایرانیان مورد توجه و پرورش هستند، زیرا آنها به خوبی با آب و هوای بومی خود سازگار هستند.
3.اسب کاسپین
اسب کاسپین یک نژاد اسب در خطر انقراض است که به دلیل خون قدیمی خود در کانون توجهات حفاظتی بسیاری قرار گرفته است. این اسب ها پل بین اسب های خونگرم بیابانی امروزی و گونه های اولیه اکوس هستند. تصور می شد که آنها برای حدود 1300 سال منقرض شده بودند تا اینکه توسط محققان در سال 1965 در سواحل دریای خزر مشاهده شدند.
این اسبها با روحیه و مهربان هستند و برای یادگیری کودکان اسبهای ایدهآلی هستند. آنها دارای رنگ های مشکی، خلیجی، خاکستری و شاه بلوطی هستند. امروزه آنها در قاره آمریکا، انگلستان، استرالیا و نیوزیلند پرورش داده می شوند.
4. اسب دراشوری
اسب دراشوری بومی استان فارس در ایران است. منشأ آنها ناشناخته است، اما تصور می شود که از خون اعراب آمده باشد. آنها اسب های زینتی سبک وزن با ظرافت هستند. آنها عمدتاً در ایل دراشوری و توسط عشایر قشقایی پرورش داده می شوند.
این اسب ها دارای پوشش موهای ظریف و ابریشمی در رنگ های خاکستری، خلیجی، شاه بلوطی و مشکی هستند. آنها باهوش، مهربان و جسور هستند. اگرچه آنها برای سوارکاری خوبند، اما می توان آنها را برای پرش و درساژ نیز آموزش داد.
5. اسب چنارانی
قدمت اسب چنارانی به بیش از 2000 سال می رسد و در اصل با تلاقی اسب های عرب با ترکمن ساخته شده است. آنها نژادی کمیاب هستند و تنها تعداد کمی از اسب های خالص این نژاد در ایران باقی مانده است. در گذشته از آنها به عنوان اسب های نظامی استفاده می شد اما اکنون برای مسابقه و سواری استفاده می شود.
6. اسب ترکمن
اسب های اصیل که در ترکمنستان پرورش داده می شوند به اسب های ترکمن معروف هستند. تصور می شود که آنها در شکل خالص خود منقرض شده اند، اما پرورش دهندگان اسب سخت تلاش کرده اند تا پاک ترین نسل این نژاد زیبا و باستانی را حفظ کنند.
میانگین قد اسب های ترک حدود 15 تا 16 h.h است. آنها بدنی بلند و لاغر دارند و پوشش موی بدنشان براق و فلزی است. رنگ آنها از سیاه و خاکستری تا شاه بلوطی و خلیجی متغیر است. این نژاد شخصیتی با روحیه دارد که آنها را به عنوان اسب سواری و مسابقه ای عالی می کند.
7. اسب کرد
اسب کرد بومی مناطق کوهستانی ایران است. آنها به دلیل هوش و قدرت خود شهرت دارند و این موضوع آنها را به اسب هایی توانا برای چوگان و درساژ تبدیل می کند. رگه خونی اسب کرد یکی از خالص ترین ذخایر ژنتیکی است. طبق آمار رسمی در سال 2004، حدود 2700 راس اسب کرد در ایران وجود دارد که کارهای بیشتری برای حفظ خطوط خونی خالص انها باید انجام شود.
