نوشته های مشابه

به جای یونجه چه جایگزینی مناسب است؟

تیر ۲۹, ۱۴۰۱

چند نکته در مورد کره اسب ها

تیر ۲۶, ۱۴۰۱

تاریخچه ی ارابه رانی

تیر ۹, ۱۴۰۱

مصاحبه با ویلموس جمبر اسطوره ی رشته ی ارابه رانی

مادیون مرجع اخبار سوارکاری – مصاحبه با ویلموس جمبر اسطوره ی رشته ی ارابه رانی

ویلموس جمبر عضو جدید کمیته ی مسابقات ارابه رانی فدراسیون جهانی سوارکاری در مصاحبه با وبسایت فدراسیون جهانی در مورد اینکه چگونه ارابه رانی در جامعه ی کمونیست لهستان در سالهای نه چندان دور، به زندگی اش رنگ بخشده، به صحبت پرداخته است. این مصاحبه ی جذاب را در دو بخش تقدیم شما می کنیم.

ویلموس جمبر در منطقه ی کیسبر به دنیا آمد که نام یک نژاد کمیاب اسب است. او در خانواده ای رشد کرد که بسیار به سوارکاری علاقه داشتند اما برگزاری مسابقات جهانی ارابه رانی در سال 1984 ویلموس را به سمت این ورزش سوق داد.

ویلموس به تازگی از بیمارستان مرخص شده است. به گفته ی خودش دلیل جراحی کمرش “اعتماد به نفس زیادی” ست. او برای کمک به یک فرد روستایی که لنت های ترمز ارابه اش گیر کرده بود سعی میکند که ارابه را به تنهایی بلند کند اما کمرش به شدت آسیب می بیند و ویلموس را راهی بیمارستان می کند. صحبت های ویلموس جمبر را با هم میخوانیم :

می توانی به ما بگویی که ارابه رانی چقدر برای تو مهم است؟

کارم، تجارتم، تفریحم و حتی زندگی خصوصی من بر پایه ی ارابه رانی بنا شده است. من از وقتی به دنیا آمدم در حال ارابه رانی هستم. در کودکی کتاب ها و پوسترهای بسیاری راجع به این ورزش جمع آوری کرده بودم. هرچند اصلی ترین تصمیم برای ساختن آینده ام بر پایه ی ارابه رانی را در سال 1984 گرفتم، هنگامی که مسابقات جهانی ارابه رانی در لهستان برگزار شد. جرج باومن، پرینس فیلیپ، میکی فلاین، جیورجی باردوس اینها همگی مسئول اعتیاد من به این ورزش هستند.

لهستان یک کشور کمونیستی بود. همه چیز خوب بود اما خاکستری! برگزاری این مسابقات راهی بود تا بتوانم از دنیای خاکستری خارج شوم! من هیچگاه نمیتوانم عملکرد سوارکاران در این مسابقات را فراموش کنم. زیبایی اسب هایی که میدیدم هیچوقت از ذهنم پاک نمی شود.

بزرگترین در دستاوردهای تو در سوارکاری چه چیزهایی هستند؟

خیلی ساده است! بودن در این ورزش به خودی خود یک دستاورد است. این که با سه نسل همراه باشی واقعا فوق العاده است. علاوه بر این ها، من برای اولین بار سوارکاران کشور استونی را به رقابت های بین المللی فرستادم. تا به حال مربی 37 سوارکار بوده ام که 25 تای آنها در مسابقات جهانی و بین المللی مدال های بسیار زیادی کسب کرده اند. در نهایت، بزرگترین دستاورد من این است که رویای 1984 را به واقعیت تبدیل کردم.