مصاحبه با جناب آقای هادی ساعی
مصاحبه :
کمی از خودتان بگویید ( سن – سابقه فعالیت – زمان ورود به این رشته – دوره های سپری شده )
متولد ۱۳۵۵ هستم. ۱۹ ساله که رشته سوارکاری رو دنبال می کنم. و بعد از اینکه تکواندو را در سطح قهرمانی کنار گذاشتم که مربوط به آخرین مدال آوریم در مسابقات جهانی بود ( حدود ده سال پیش) به صورت حرفه ای وارد رشته سوارکاری شدم .
آیا پر افتخارترین تکواندوکار جهان تمایل داره که در رشته سوارکاری هم افتخار آفرینی کند؟
بله خیلی تمایل دارم تا جایی که در حال حاضر در رشته تکواندو فعالیتی ندارم و سوارکاری می کنم .در مسابقات داخلی کشور هم شرکت کردم و مقام آوردم .حتی در مسابقات CSI سال ۹۵ هم حضور داشتم .
نظرتون در مورد رشته سوارکاری چیه؟
دنیای سوارکاری با همه رشته ها متفاوت است و من فکر می کنم گران ترین مدال طلای المپیک ، مدال سوارکاری می باشد .به چند دلیل : ۱٫ اسب هایی که در این مسابقات شرکت می کنند ، خیلی گرون هستند. ۲٫ تعداد بالای شرکت کنندگان در مسابقات . سن قهرمانی در این رشته که مانند رشته های دیگر کوتاه نیست ، به عنوان مثال تا جایی که بخاطر می آورم قهرمان سال گذشته رشته پرش بالای ۶۰ سال سن داشتند. . این موارد باعث می شود که مدال آوری در این رشته خیلی سخت باشد.
در حال حاضر تمایل قلبی شما بیشتر به رشته سوارکاری است یا تکواندو؟
تمایل قلبی من بیشتر به سمت تکواندو است چون رشته حرفه ای من بوده و افتخارت زیادی را در این رشته کسب کردم و تکواندو برای همیشه جایگاه خاص خودش رو برای من داره . اما در حال حاضر فعالیت چندانی در این رشته در ایران ندارم و تمام فعالیت ورزشی من معطوف به رشته سوارکاریست، شاید به این دلیل که رشته سوارکاری محدودیت سنی ندارد.
چه شد که وارد رشته سوارکاری شدید؟
من از بچگی خیلی به اسب علاقه داشتم . اوایل کار خیلی تفریحی وارد رشته سوارکاری شدم اما الان به صورت حرفه ای دنبال می کنم .
بهترین و بدترین روز ورزشی و زندگی شما چه بوده است؟
بهترین روز ورزشی من به دست آوردن اولین مدال طلای جهانی بود اون هم درست زمانیکه برای اولین بار عضو تیم ملی شده بودم و این مدال ، اولین مدال طلای من و اولین مدال طلای تاریخ تکواندو ایران بود که خیلی برام ارزشمند بود و جالب اینه که همون روز ، روز تولد من بود.
بدترین روز ورزشی من پاره شدن تاندون پام بود . بدترین روز های زندگی من روزهایی بود که در اوج قهرمانی بودم و اتفاق های بدی برام افتاد .در سن ۱۶ سالگی که به تازگی وارد تیم ملی شده بودم پدرم را از دست دادم . یکسال بعد برادر بزرگم و در سن ۱۹ سالگی برادر کوچکم را از دست دادم. .ضمن اینکه در این دوران سرپرست خانواده شده بودم و کار می کردم و همه مسئولیت ها بر گردن من بود .
آیا مدیریت باشگاه آریاسب شغل ثابت شماست؟
در حال حاضر تنها کاری که نمی کنم تکواندو است فقط در خارج از کشور بعضا تدریس می کنم و در ایران هیچ گونه فعالیتی در زمینه تکواندو ندارم . مدیریت باشگاه آریاسب شغل ثابت من نیست و در بیزنس های مختلف فعالیت می کنم . حتی در زمانیکه در رشته تکواندو فعالیت می کردم و در مسابقات و اردوهای مختلف حضور داشتم ، تکواندو شغل چهارم من بود حتی در زمان های استراحتم مشغول فعالیت اقتصادی بودم . به عقیده خودم استعداد اقتصادی ام نسبت به استعداد ورزشی ام بالاتره .
آیا به نظر شما رشته سوارکاری رشته ای پرهزینه است؟ نظر شما در مورد کسانی که علاقه و استعداد زیادی به رشته سوارکاری دارند اما استطاعت مالی برای ورود حرفه ای به این رشته را ندارند چیه؟
اتفاقا به اعتقاد من این رشته در سطح مبتدی و آماتور نسبت به بعضی رشته ها رشته ای کم هزینه است . اما طبیعتا در سطح حرفه ای هزینه ها بالا می رود . در مورد این سوال که افرادی که استطاعت مالی برای ورود حرفه ای به این رشته را ندارند باید بگویم که در باشگاه ما هم اینگونه اشخاص وجود دارند که پول خرید اسب را ندارند ، ما خودمان اسب در اختیار آنها قرار می دهیم بخاطر این که می دانیم آن شخص می تونه موفق بشه. ولی خوب ما هم تا حدودی می توانیم کمک کنیم و محدودیت داریم. در ضمن همه جای دنیا سوارکارهای خوب اسپانسر دارند . یعنی بهترین سوارکاران دنیا اسب مال خودشان نیست.
به نظر شما در موفقیت یک سوارکار در رشته پرش چند درصد اسب و چند درصد خود شخص سوارکار نقش دارد؟
اسب خوب مستلزم سوار خوب هم هست. درسطح پرش ۱۳۰ اگر اسب حرفه ای باشد سهم بسیار بالایی از موفقیت متعلق به اسب می باشد ولی در ارتفاع ۱۶۰ سانتی متر این سوارکاره که باید خیلی حرفه ای باشه در کل به نظر بنده بیش از نیمی از سهم در موفقیت مربوط به اسب می باشد.
اشخاصی که وارد این رشته می شوند علاوه بر علاقه به جذابیتها و هیجان این رشته، لذت برقراری ارتباط متقابل و تنگاتنگ با موجودی زیبا مانند اسب را تجربه می کنند . کمی در این باره توضیح بدید که میزان این وابستگی و نوع رابطه بین سوار و سوارکار به چه شکل است؟
این وابستگی و تاثیر گذاری به حدی بالاست که روانشناسان ارتباط با اسب را به بیماران توصیه می کنند. باشگاه ما اولین جایی است که بچه هایی که مبتلا به بیماری اوتیسم هستند را می پذیرد و به آنها کمک می کنند . حتی اسب درمانی روی بچه هایی که دردهای جسمانی و روانی دارند نیز بسیار موثر است.
شما در رشته تکواندو موفقیت های زیادی برای جامعه ورزشی کشور به دست آورید . در حال حاضر که در زمینه مدیریت باشگاه سوارکاری فعالیت می کنید چه اقداماتی تاکنون انجام داده اید؟

این کار خیلی سخت است . من به سهم خودم در باشگاه آریاسب این وظیفه را برای پیشرفت سوارکاری ایران انجام دادم . یک مجموعه خیلی ضعیف با امکانات کم را در دست گرفته و با صرفه هزینه بازسازی و راه اندازی کردم . در بخش آموزشی ، باشگاه آریاسب جزء باشگاه هایی است که بیشترین تعداد شاگرد را به واسطه مبلغ مناسب شهریه دارد . ما در بخش جوانان و نونهالان اولین باشگاهی هستیم که پونی کلاپ را داریم . باشگاه آریاسب مرکز پونی کلاپ فدراسیون سوارکاری جهانی و مرکز پونی کلاپ فدراسیون سوارکاری ایران است . ضمن اینکه ما تنها باشگاهی هستیم که از اسبچه خزری برای آموزش بچه های کوچک استفاده می کنیم در واقع ما این کار را به سه دلیل انجام می دهیم :
- اسبچه های خزری، اسب هایی قوی و توانمندتر نسبت به اسب های پونی هستند.
- اسب های اصیل ایرانی هستند.
- در سال سعی می کنیم یک تولیدی هم از اسبچه ها داشته باشیم نه به دلیل درآمدزایی بلکه به دلیل اینکه این اسبچه ها در حال انقراض اند .
اخبار سوارکاری مادیون مرجع اخبار سوارکاری اخبار سوارکاری مادیون مرجع اخبار سوارکاری