نوشته های مشابه

به جای یونجه چه جایگزینی مناسب است؟

تیر ۲۹, ۱۴۰۱

چند نکته در مورد کره اسب ها

تیر ۲۶, ۱۴۰۱

تاریخچه ی ارابه رانی

تیر ۹, ۱۴۰۱

تاریخچه ی اسب در شبه قاره ی هند – قسمت دوم

مادیون مرجع اخبار سوارکاری – تاریخچه ی اسب در شبه قاره ی هند – قسمت دوم

پارینه سنگی

بقایای Equus namadicus از سطوح پلیستوسن در هند یافت شده است. Equus namadicus با Equus sivalensis بسیار مرتبط است. Equus sivalensis در دوران ماقبل تاریخ در کوهپایه های هیمالیا زندگی می کرد و فرض بر این است که در آخرین عصر یخبندان منقرض شده است.

تروتمان (1982) اظهار داشته که عرضه و واردات اسب ها “همیشه” مورد توجه هندی ها بوده و این یک رویداد تاریخی است ، بنابراین هند همیشه به آسیای غربی و مرکزی بخاطر اسب ها وابسته بوده است. کمبود اسب ها را می توان با عوامل اقلیمی هند که منجر به پوسیدگی استخوان های اسب می شود توضیح داد. استخوان های باقی مانده از اسب ها نیز ممکن است در هند نادر باشند زیرا اسب ها احتمالاً توسط هندی ها دفن نمی شده اند و سوزانده می شدند.

بازرگانی اسب قبلاً در Atharvaveda 2.30.29 ذکر شده است. نقاشی در آژانتا اسب و فیل هایی را نشان می دهد که با کشتی حمل می شوند.

اسب مارواری

نژاد اسب مارواری متعلق به هندوستان بوده و مارواری یا مالانی نام دارد و نژادی کمیاب است.
ویژگی مهم ظاهری این اسب ها که به راحتی ظرف چند ثانیه باعث میشود آنها را از سایر نژادها تشخیص بدهید گوش ها است که هلالی شکل هستند و نوک آنها به سمت داخل برگشته است.
این اسب ها ازترکیب پونی های هندی با اسب عرب تولید شده اند و تقریبا به همه رنگ ها یافت می شوند.
ویژگی ظاهری :
پیشانی صاف ، گردن مستقیم و باریک متصل به جلوگاه برجسته،‌ کمر بلند، دست وپای ظریف و در انتها کپل شیب دار از مشخصه های اسب های مارواری است.
نکته جالب و دوست داشتنی در مورد آن ها این است که بیشتر برای درساژ استفاده می شوند.