اسب ترکمن آخال تکه ( بخش اول )

نوشته های مشابه

به جای یونجه چه جایگزینی مناسب است؟

تیر ۲۹, ۱۴۰۱

چند نکته در مورد کره اسب ها

تیر ۲۶, ۱۴۰۱

تاریخچه ی ارابه رانی

تیر ۹, ۱۴۰۱

اسب ترکمن آخال تکه ( بخش اول )

منشا اولیه ی اسب های آخال تکه ، روستای میان کویری به نام آخال واقع در جنوب ترکمنستان است . این منطقه از جنوب شرقی صحرای قره قوم تا دامنه کوپت داغ ادامه دارد . به دلیل وضعیت خاص ، این منطقه دور از هرگونه تاخت و تازو تهاجم و حتی دور از مقاصد تجاری و بازرگانی قرار گرفته است . بنابراین ، این انزوا و جدایی روستاهای آخال ، همراه با غرور خاص مردم قبیله تکه در خاص کردن نژاد ، منجر به ایجاد قدیمی ترین و خالص ترین خط نژادی گردیده است . قرن ها جنگ جویان ترکمن ، سوار بر اسب های آخال تکه  در حداکثر درجه حرارت روز در صحراهای بی آب و علف به تاخت و تاز می پرداختند و این اسب ها همه ی این سختی ها را تحمل می کردند . از آن جایی که فقط یک ماه از سال در صحراهای لم یزرع علوفه ی تازه در دسترس بوده ، و شب ها بسیار سرد و ظهرها بسیار گرم بود ، بنابراین اهالی قبیله ی تکه ، روش خاص خود را در پرورش اسب به کار می بردند .

به این صورت که میخ چوبی در زمین می کوبیدند و توسط افسار کوتاهی اسب را مهار کرده و توسط جل نمد تمام بدن اسب را می پوشاندند تا از سرمای شب و گرمای سوزان روز در امان باشند . پرورش اسب آخال تکه از طریق اجرای محدودیت های غذایی اعمال می شد . برای تغذیه اسب ها از جیره های غنی از پروتئین مانند یونجه ی خشک ، پلت چربی گوسفند همراه با جو و کیک خمیر سرخ شده و ذرت استفاده می کردند . این روش نگهداری منجر به این شد که اسب به غذا و آب کم عادت نماید ، نسبت به صاحب خود اظهار علاقه نماید و به افراد ناشناس مشکوک شود . پوشاندن بدن اسب ها با پوشش زیاد نه تنها آن ها را از تغییرات درجه ی حرارت هوا مصون نگه می دارد ، بلکه باعث درخشندگی پوست و موی اسب می شود که چشم را خیره کرده و باعث احساس غرور صاحبان آن ها می شود .

برگرفته از کتاب دکتر محمد راسخ افشار