نوشته های مشابه

به جای یونجه چه جایگزینی مناسب است؟

تیر ۲۹, ۱۴۰۱

چند نکته در مورد کره اسب ها

تیر ۲۶, ۱۴۰۱

تاریخچه ی ارابه رانی

تیر ۹, ۱۴۰۱

دستگاه گوارش اسب – قسمت اول

مادیون مرجع اخبار سوارکاری – دستگاه گوارش اسب – قسمت اول

اسب یکی از پیچیده ترین و قابل بحث ترین سیستم های هضم را در بین احشام دارد. وقتی کسی به تغذیه اسب ها فکر می کند، سناریوهای ترسناکی مانند قولنج و لامینیت می تواند به ذهنش خطور کند. در حالی که قسمت های خاصی از دستگاه گوارش اسب می تواند باعث شود که هضم در آن ها از سایر احشام دشوارتر باشد، برخی دیگر از ویژگی ها می تواند دستگاه گوارش اسب ها را از نشخوارکنندگان دیگر ساده تر نشان دهد.

اسب ها بعنوان گیاهخوارهای غیر نشخوارکننده طبقه بندی می شوند. این بدان معناست که آن ها توانایی تجزیه سلولز و سلول های سلولزی را در علوفه ها بدون معده چهار گانه ای که نشخوارکنندگان دارند، دارند. اسب ها این اجزای ساختاری را از طریق جمعیت میکروبی در بخشی اصلاح شده از دستگاه گوارش به نام سکیوم تجزیه می کنند. سکیوم در پشت معده در دستگاه گوارش قرار دارد.

نمودار سیستم گوارش اسب در زیر نشان داده شده است.

شاید قبل از اینکه به تفاوت در گیاهخواران نشخوارکننده و غیر نشخوارکننده بپردازیم، بهتر است مروری بر نحوه ی چرای اسب و چگونگی هضم علوفه هنگام ورود به سیستم گوارشی اسب داشته باشیم.

یک اسب معمولا 1000 پوند علوفه در طول 12-18 ساعت در روز دریافت می کند. اسب ها گیاه خواران انتخاب گری هستند، آن ها دارای دهانی ماهر برای انتخاب و خوردن انواع گیاهان مورد علاقه خود هستند. آن ها به ندرت در مناطق “ناهموار” یا مناطقی که در آن مدفوع کرده اند چرا می کنند.

حرکت جویدن اسب به هر دو صورت عمودی و افقی است. از دهان، علوفه به سمت پایین و مری می رود. مری یک عمل پریستالتیک یک طرفه دارد به این معنی که اسب ها نمی توانند غذای خود را مجدداً برگردانند و بنابراین نمی توانند نشخوار کنند. آن ها همچنین نمی توانند گاز را از مری عبور دهند و آروغ بزنند.