نوشته های مشابه

به جای یونجه چه جایگزینی مناسب است؟

تیر ۲۹, ۱۴۰۱

چند نکته در مورد کره اسب ها

تیر ۲۶, ۱۴۰۱

تاریخچه ی ارابه رانی

تیر ۹, ۱۴۰۱

تاریخچه ی اسب در شبه قاره ی هند – قسمت اول

مادیون مرجع اخبار سوارکاری – تاریخچه ی اسب در شبه قاره ی هند – قسمت اول

اسب ها حداقل از اواسط هزاره ی دوم پیش از میلاد یعنی بیش از دو هزار سال بعد از اهلی شدن در آسیای میانه در شبه قاره هند وجود داشته اند.

Ashva (یک کلمه سانسکریت برای اسب) یکی از حیواناتی است که در چندین کتاب مقدس هندو به آن اشاره شده است. در دوره های بعدی، دشواری در پرورش تعداد زیادی اسب در آب و هوای هند به معنای نیاز به واردات تعداد زیادی اسب، معمولاً از آسیای میانه ،یا در جاهای دیگر بود.

اگرچه فرض معمول این بوده است که مهاجرت هندو-آریایی به شدت به سوارکاری متکی است، که ممکن است اسب اهلی را به شبه قاره ی هند معرفی کرده باشند، اما در ابتدای متن ریگودا ، که مربوط به قبل از این واقعه است به وضوح در RV 5.61 اشاره های کمی در مورد اسب وجود دارد.

مطابق RV 7.18.19 ، قبایل داسیو (آجیاها ، شیگروس و یاکوشوس) نیز اسب داشتند. مک دونل و کیت خاطر نشان می کنند که ریگودا افرادی را که سوار اسب ها در جنگ هستند توصیف نمی کند (به برایانت 2001: 117 مراجعه کنید). این مطابق با قدمت معمول ریگودا تا اواخر دوره برنز است، هنگامی که اسب ها به عنوان وسیله حمل و نقل و پیش برنده ی گاری نقش بازی می کردند (در حالی که معرفی سواره های سنگین به اوایل عصر آهن، احتمالاً ایرانیان (به طور خاص اشکانی) مربوط به قرن نهم قبل از میلاد است).

Ashvamedha یا قربانی کردن اسب یک مراسم قابل توجه در یاجورودا است. یکی از آواتارهای معروف ویشنو ، Hayagriva با سر اسب به تصویر کشیده شده است. Hayagriva به عنوان خدای دانش شناخته می شود.

افسانه  ها می گویند اولین اسب از اعماق اقیانوس ها پدید آمده است. این اسب با رنگ سفید بود و دو بال داشت که با نام اوچچیهاشراواس Uchchaihshravas شناخته می شود. این افسانه ادامه می دهد که ایندرا، یکی از خدایان هندوها، اسب اسطوره ای را به محل آسمانی خود یعنی سوارگا (بهشت) برد. پس از آن، ایندرا بال های اسب را قطع کرد و همان را به انسان تقدیم کرد. این بال ها برای اطمینان از باقی ماندن اسب روی زمین (پریتوی) جدا شده و دیگر به سووانگای ایندرا پرواز نمی کند.